ترکیبات عسل طبیعی
آمار بازدید : 117
آخرین بروز رسانی : 2020/12/07-00:12

ترکیبات عسل طبیعی

عسل طبیعی از مواد مختلفی تشکیل شده است. برخی از این مواد عبارتند از مواد قندی، مواد پروتئینی, ویتامین ها, املاح معدنی, آنزیم ها, آنتی بیوتیک ها و هورمون ها


مواد قندی: عسل دارای بیشترین مواد قندی است و هیچ محصول و فرآورده ی دیگری از این لحاظ با عسل برابری نمی کند. مواد قندی حدود 75 تا 79 درصد وزن عسل را تشکیل می دهد.

مواد پروتئینی: پروتئین عسل از گرده گل گیاهان بدست می آیند. بخش قابل توجهی از آمینو اسیدهای آزاد عسل توسط زنبورها به آن اضافه می شوند به همین سبب افراد گیاهخوار، عسل را برای رژیم خود مناسب نمی دانند. در کل مقدار آمینو اسیدها و پروتئین عسل نسبتاً کم اما حائز اهمیت می باشد.(مقدار آمینو اسیدها و پروتئین های موجود در عسل گل 0/3 گرم در هر 100 گرم است.)

ویتامین ها: عسل طبیعی به عنوان یک اکسیر حیات بخش، دارای مقادیر فراوانی از انواع ویتامین های مورد نیاز بدن می باشد که نقش مهمی در فعالیت های حیاتی بدن به عهده دارند. ویتامین های تیامین، ریبوفلامین، اسید اسکوربیک، پیروکسین، اسید پنتوتنیک و اسید نیکوتینیک، ویتامین های C، K و ویتامین های گروه B  در عسل یافت می شوند. باید توجه داشت که تصفیه عسل از مقدار ویتامین های آن می کاهد.

املاح معدنی: عسل از غنی ترین منابع املاح معدنی مورد نیاز بدن است. این عناصر عبارتند از سدیم، پتاسیم، کلسیم، منگنز، آهن و مس؛ این مواد در تشکیل استخوان ها و تقویت آن ها بسیار لازم و ضروری می باشد.

مواد معدنی های دیگر مانند روی، سلنیوم، نیکل و برخی شبه فلزات دیگر در عسل به مقدار کم وجود دارد که در فعالیت حیاتی سلول نقش مهمی را ایفا می کنند.

مواد معدنی عسل

آنزیم ها: عسل به مقدار فراوان دارای آنزیم هایی است که در فرآیند کاتالیزوری مواد شیمیایی شرکت کرده و در هضم و سامان دهی مواد مختلف غذایی در بدن کمک می کنند. مهم ترین آنزیم موجود در عسل اُنورتاز است که به نام های ساکاروز و سوکاروز نیز شناخته شده است. آنزیم مهم دیگر عسل، دیاستاز (آمیلاز) است که منشأ و عمل آن در عسل مخفی مانده است. گفته می شود که به طور عمده توسط زنبور، تولید و به عسل افزوده می شود. اهمیت دیاستاز در سادگی اندازه گیری آن و عدم مقاومتش در مقابل گرما است.

هورمون ها و آنتی بیوتیک ها: بر اساس تحقیقاتی که انجام شده است. حتی خطرناک ترین میکروب ها بیش از چهار روز نمی توانند در عسل زندگی نمایند و بعد از گذشت چهار روز می میرند.

آزمایش هایی که در سال های اخیر انجام گرفته، نشان داده اند که عسل در درمان عفونت های بر جای مانده از سزارین و سوختگی ها از آنتی بیوتیک های مرسوم مفیدتر است.

عسل با طیف وسیعی از میکروب های خطرناک به خوبی مبارزه می کند. عسل، توان بی نظیری در بهبود زخم ها و مقابله با میکروب های مقاوم به آنتی بیوتیک دارد.

ارزش عسل و زنبورعسل از دیدگاه دانشمندان

ارسطو فیلسوف بزرگ یونانی در کتاب خود به نام آفتاب باستانی پرورش زنبور عسل عقیده دارد عسل دارای خواص ویژه ای است که اثر استثنایی روی تن آدمی دارد.

فیثاغورث و پیروان او که گیاه خوار بودند، عسل را بخشی از طعام روزانه خود قرار داده بودند.

بقراط حکیم، صد و هفت سال عمر کرد؛ او پیوسته عسل می خورد و در درمان اکثر بیماری های مخصوصاً زخم ها عسل تجویز می نمود.

ابوعلی سینا دانشمند بزرگ ایرانی در کتاب قانون که پیرامون علم پزشکی نوشته شده است، نسخه های بسیاری بر اساس موم و عسل بیان کرده است. وی در مورد اثرات معجزه آسای عسل طبیعی می گوید: عسل طبیعی در طولانی کردن عمر و حفظ قدرت و توان انجام کار در سنین بالا، موثر است. اگر می خواهید جوانی خود را بیمه کنید، عسل طبیعی میل کنید. به کسانی که سن آن ها از چهل و پنج سال بالاتر می رود، توصیه می شود که عسل طبیعی را با گردوی کوبیده شده مصرف نمایند.

ارزش عسل و زنبورعسل از دیدگاه علمی

عسل طبیعی از بهترین غذاهای تأمین کننده انرژی بدن می باشد. یک کیلوگرم عسل 3150 کیلو-کالری انرژی تولید می نماید.

عسل به علت داشتن گلوکز و فروکتوز باعث تولید انرژی سریع در اثر سوختن گلوکز و انرژی فراوان ولی به صورت تدریجی در اثر سوختن فروکتوز می شود.

شهد گل

زنبور برای تهیه عسل، شهد گل های مختلف را جمع آوری می کند. جالب است بدانید زنبورعسل برای تولید دو کیلوگرم عسل، باید 2 میلیون بار روی گل ها بنشیند و شهد آن ها را جمع آوری کند.. بنابراین تهیه عسل کار بسیار دشواری است و هر زنبور عسل در طول عمر 6 تا 8 هفته ای خود تنها یک قاشق مرباخوری از آن را تهیه می کند.

گرده گل سیب موجب تقویت غدد ترشح موم می شود. لذا زنبورها در بهار که گرده ی گل فراوان است، تمایل زیادی به موم سازی دارند.

ظرفیت کیسه عسل (عسل دان) موجود در بدن زنبور عسل 40 میلی گرم است. یعنی، هر زنبور با هر بار پرواز تنها قادر است 40 میلی گرم شهد به کندو حمل کند.

بنابراین با توجه به غلظت شهد نسبت به عسل و انجام یک محاسبه ساده، در می یابیم که زنبور عسل برای ساختن یک کیلوگرم عسل باید حدود 50 هزار کیلومتر پرواز انجام دهد تا عسل دان خود را پر کند.